۱-تحریم ها‌،دستگاه ویدئو و ضبط صوت ممنوعه ‌، نوار های قاچاقی ‌، صحبت نکردن از  تکنولوژی ممنوعه ی توی خونه بین دوستان دبستانی‌،متحدالشکل و متحد الفکر کردن بچه های دبستانی‌، گروه سرود غنچه های دبستان ‌،مراسم های بیخود مدرسه‌، برنامه های چرت و بیخود تلوزیون ‌،آهنگ های شش و هشت لس آنجلسی‌‌،رپ که اون موقع نمی دونستیم چیه ‌،نوار کاست هایی که همراه داشتنش یه چیزی تو مایه های حمل هروئین بود‌،دورویی و دوگانگی که توی جو  خونه و جو بیرون و مدرسه بود ‌، دهه ی هفتاد ایران و دهه ی نود دنیا ‌، مایکل جکسون.اینا همه تکه هایی از پازل بچگی ما هستن.وقتی یاد یکییشون میفتیم ، بقیه هم خود به خود میان توی ذهنمون.بد جور به هم گره خوردن.

۲-درست مثل یه ستاره ی دنباله دار از زمین گذشت.قبل از اینکه فرصت پیدا کنیم و چشمهامونو ببندیم و آرزو کنیم غیبش زد.درست مثل ویدئو کلیپاش که یهو غیبش میزد و فقط لباسش میموند.ما بزرگ شدیم.سلیقه مون عوض شد.یادمون رفت که یه موقعی بچه بودیم و با نفس حبس شده و چشمهای گرد تماشا میکردیمش.یادمون رفت که ساعتها توی تنهایی بچگیمون سعی کردیم Moon walk یاد بگیریم.دیگه اونقدر کوچولو نبودیم که مثل اون وقتی که برای اولین بار مجبور شدیم! بریم قبرستون از ترس طرف قبرا نریم و شبش کابوس مرده های رقصون thriller ببینیم.ما بزرگ شدیم ولی اون همونطور بچه موند.هیچوقت بزرگ نشد.ما بزرگ شدیم.فهمیدیم که زمین گرده.با عدد آووگادرو آشنا شدیم.فهمیدیم که از ایکس ها و ایگرگ ها تشکیل شدیم.منطق صفر و یک رو یاد گرفتیم.فهمیدیم که ...یعنی باور کردیم که پوستشو عوض کرده تا دیگه سیاه نباشه.باور کردیم که به بچه ها تجاوز می کنه.کسی از vitiligo حرف نزد.ما نیمدونستیم که اگه یه آدم مشهور که ظاهرش خیلی براش مهمه دچار یه بیماری پوستی بشه که روز به روز زشت ترش کنه اعتماد به نفسشو از دست میده و تصورش از شکل ظاهریش به هم می ریزه و دچار اختلالات روانی میشه.واسه همینم ما درک نمی کردیم که چرا هر روز یه بلایی سر صورتش میاره .هیچوقت مثل یه آدم عادی زندگی نکرد.هیچوقت پوپولیست نبود ولی سلطان پاپ! بود.توی عصری که هنوز اینترنت و ماهواره اینقدر دنیا رو کوچیک نکرده بود هیچ جای دور افتاده ای توی دنیا نبود که شهرتش به اونجا نرسیده باشه.توی بعضی از کشورهای دنیا حکم عمو سامو داشت در حالی که این آدم به کوری چشم عمو سام  حتی به روسیه هم رفت.هنر رقصو به اوج رسوند.به دنیا نشون داد که هق هق علاوه بر کاربردش در گریه، موقع آواز خوندن هم کاربرد داره.صنعت کلیپ سازی دنیا رو با Thriller متحول کرد.مثل یه شهاب سنگ به زمین برخورد کرد و اتمسفرو برای ما دایناسور ها عوض کرد.

۳-دنیا یکی از متفاوت ترین آدم هاشو از دست داد. نسل های بعدی هم با اون آشنا میشن.شهرتش احتمالا تا سالها از بین نره ولی هم عصر بودن با اون یه چیز دیگه بود.از این به بعد اونم یه نماد میشه .مثل الویس ، مثل چه گوارا  ،مثل چه میدونم ...فرانک سیناترا... .نسل های بعدی درک نمیکنن که چطور این آدم تونست سالها یه جور متفاوتی بین ما زندگی کنه.ما هم برای نسل های بعدیمون یه جور متفاوتی می شیم.

۴-بله.ما بچه های بزرگی هستیم.توی ام پی چند پلیر هامون آهنگی از مایکل نیست.مایکل هم مثل بچگیمون توی گذشته ها مونده.ولی ما بچه های عصر مایکل جکسون هستیم. یک عصر به پایان رسید...